ಹೊಸ ತಾಯಿಗೆ ಬೆಂಬಲ

ಮಗು ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಗುವಿನ ಕಡೆ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಅದು ಸಹಜ. ಆದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅವಳು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದೊಂದನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ಕಡೆಗೂ ನೋಡಬೇಕು. ತಾಯಿಯ ದೇಹ ಗುಣ ಆಗ್ತಿದೆ, ನಿದ್ದೆ ತುಂಡು ತುಂಡು ಆಗಿದೆ, ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಓಡ್ತಿದೆ, ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಇಡೀ ದಿನಚರಿ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಈ ಮೊದಲ ವಾರಗಳಿಗೆ ಕೆಲವರು "ನಾಲ್ಕನೇ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ" ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಹೊಸ ಬದುಕಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ.

ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೇಲಿನ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಭಾರ ಆಗೋದು, ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಬರೋದು, ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತು ಮತ್ತು ಚಿಂತೆ - ಇವೆಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯ ತಾಯಂದಿರ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಐದು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ, ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಹೆಸರು ಕೊಡುವಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡ್ತಿರೋ ಹೊಸ ತಾಯಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವಳು ಏನೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟ ಆಗ್ತಿರೋ ತಾಯಿ ಕೆಟ್ಟ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲ; ಅವಳು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದೊಂದನ್ನ ದಾಟಿ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ.

ಇದನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಅವಳನ್ನ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಸಾಗಿಸೋ ಕುಟುಂಬ, ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾದ ನೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತೆ.

ಅವಳನ್ನ ಯಾರೂ ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನ ಯಾರಾದ್ರೂ ಗಮನಿಸಿದ್ರೆ ಸಾಕು. ಇದನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದಾಟೋ ಕುಟುಂಬಗಳು ಯಾವುವಂದ್ರೆ, ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೇ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ, ಇಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು ಅಂತ ನೆನಪಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋವು.

ಬಹುತೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಬಯಸ್ತವೆ. ಆದ್ರೆ ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳೋ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳು ಬೆಂಬಲ ಆಗದೆ ಒತ್ತಡ ಆಗಿ ಬೀಳ್ತವೆ. "ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾವ ರಂಪವೂ ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ಸುಧಾರಿಸ್ಕೊಂಡ್ವಿ." "ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊಂದ್ಕೊಂಡ್ಳು." "ಒಂದು ಮಗುವನ್ನೂ ನೀನು ಸಂಭಾಳಿಸೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಜನ ಏನಂತಾರೆ?" ಇವು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ರೂ, ಕಷ್ಟಪಡ್ತಿರೋ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಅವಳ ಕಷ್ಟ ಅವಳದೇ ತಪ್ಪು ಅನ್ನೋ ಥರ ಅನಿಸ್ತದೆ.

ಹೊಸ ತಾಯಿಯ ಸುತ್ತ ಏನಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಮುಖ್ಯ. ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ಭಾರತೀಯ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಗಂಡನ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಗಳ, ಮತ್ತು ಒತ್ತಡ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ನಡವಳಿಕೆ - ಇವೆಲ್ಲ ಹೆರಿಗೆ ಆಮೇಲೆ ತಾಯಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಭಾರ ಆಗೋದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಇತ್ತು, ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೂಡ ಒಂದು ಕಾರಣ ಆಗಿತ್ತು. ಹೋಲಿಕೆ, ಚುಚ್ಚು ಮಾತು, ಮತ್ತು "ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ" ಅನ್ನೋ ಮಾತು - ಇವು ಸೇರಿಸೋ ಭಾರವನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಸೇರಿಸದೇ ಇರೋಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಈ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ "ಜನ ಏನಂತಾರೆ" ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸ್ತದೆ. ಆದ್ರೆ ಹೊಸ ತಾಯಿಯ ಒಳಿತು ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿರೋ ಜನರ ವಿಷಯ, ಮತ್ತು ಅವರು ಆ ಗಲಾಟೆಯನ್ನ ಅವಳಿಗೆ ದಾಟಿಸೋ ಬದಲು, ಅದರಿಂದ ಅವಳನ್ನ ಕಾಪಾಡೋಕೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಬಹುದು.

ಬೆಂಬಲ ದೊಡ್ಡದೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯೋಗ ಆಗೋವು ಸಣ್ಣ, ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳು. ಅವಳು ಕೇಳೋ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ. ಅವಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡೋಕೆ, ಬಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡೋಕೆ, ಇಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗುವಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಮನೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅವಳು ಎದೆಹಾಲು ಕೊಡ್ತಿರಲಿ ಬಿಡಲಿ, ಅಳ್ತಿರಲಿ ಬಿಡಲಿ, ನೀವು ಮಾಡೋ ಥರ ಸಂಭಾಳಿಸ್ತಿರಲಿ ಬಿಡಲಿ - ತೀರ್ಪು ಕೊಡಬೇಡಿ.

ಈ ಥರದ ಬೆಚ್ಚಗಿನ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದ ಬೆಂಬಲ ಕೇವಲ ದಯೆ ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಹೆರಿಗೆ ಆಮೇಲಿನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರವನ್ನ ತಡೆಯೋ ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ, ಮೃದುವಾದ, ವ್ಯಕ್ತಿ-ಕೇಂದ್ರಿತ ಕೇಳುವಿಕೆ, ಬೇರೆಯವರ ಬೆಂಬಲ, ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿಯನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ದಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಾಯ ಆದವು, ಮತ್ತು ತಾಯಂದಿರೇ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ಜೊತೆ ಇರೋದನ್ನ ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಳಜಿ ಇರೋ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೋ ಅವಕಾಶ ಇರೋದನ್ನ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಬೆಚ್ಚಗಿನ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದ ಸಹಾಯ ಅವಳ ಕೆಲಸವನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸೋದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವಳಿಗೆ ಹೇಗನಿಸ್ತದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಮಾಡೋ ಅಡುಗೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಕಾಪಾಡೋ ಒಂದು ಗಂಟೆ ನಿದ್ದೆ - ಇವು ಅವಳ ಕೆಲಸ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನ ಮಾಡ್ತವೆ. ಅವು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಸ್ಥಿರ ಮಾಡ್ತವೆ.

ಎರಡು ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು. ಮೊದಲನೇದು, ಗಂಡ. ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡೋದು ಸುಲಭ, ಆದ್ರೆ ಹತ್ತಿರ ಇರೋ, ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ಕೊಳ್ಳೋ, ತಾಯಿಗೆ ಹೇಗಿದೀಯ ಅಂತ ಕೇಳೋ ತಂದೆ ಅವಳಿಗೆ ಇರೋ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಎರಡನೇದು, ಕೇಳೋದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಗುಣ ಮಾಡೋ ವಿಷಯ ಸಲಹೆಯೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು, ಅವಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ಕೇಳಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ಮಾತನ್ನ ಕೇಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ ಒಬ್ಬರು.

ಬಹುತೇಕ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಕೆಲವು ಭಾರವಾದ, ಕಣ್ಣೀರಿನ ದಿನಗಳು ಇರ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇವು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ತಾನಾಗಿ ಇಳ್ಕೊಳ್ತವೆ. ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಏನಂದ್ರೆ, ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ಯಾವಾಗ ಇಳಿಯದೇ ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು. ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ, ನಿರಾಸೆ, ಮಗು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ನಿದ್ದೆ ಬರದೇ ಇರೋದು, ಊಟ ಮಾಡದೇ ಇರೋದು, ಮಗುವಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯೋದು, ಅಥವಾ ಹೆದರಿಸೋ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸುಮಾರು ಎರಡು ವಾರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇದ್ರೆ, ಅದೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋಗೋ ಹೊತ್ತು. ಇದು ಅವಳಿಗೆ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚೋದಲ್ಲ. ಇದು ಸರಿಯಾದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಹಾಯ ಸಿಗೋ ಬಗ್ಗೆ.

ಬೇಗ ಸಹಾಯ ಪಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ನಿಜವಾಗಿ ಒಳ್ಳೇದು. ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಬಿಟ್ರೆ, ಹೆರಿಗೆ ಆಮೇಲಿನ ಮುಂದುವರೆದ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ತಾಯಿಯ ಸ್ವಂತ ಆರೋಗ್ಯ, ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಅವಳ ಬಂಧ, ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಹಾಲುಣಿಸೋದು, ನಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು, ಹಾಗಾಗಿ ತಡ ಮಾಡೋ ಬದಲು ಬೇಗ ಕ್ರಮ ತಗೊಳ್ಳೋದು ಮುಖ್ಯ. ಹೆರಿಗೆ ಆಮೇಲಿನ ಮುಂದುವರೆದ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರಕ್ಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು, ಮತ್ತು ಬೇಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು ಕಾಯೋದಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾ ದಯೆ.

ಅವಳು ಎಂದಾದ್ರೂ ತಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರೋಕೆ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ ಅಂತ, ಅಥವಾ ತನಗೆ ಇಲ್ಲಾ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ, ಅದನ್ನ ತುರ್ತು ಅಂತ ತಗೊಳ್ಳಿ. ವಾದ ಮಾಡಬೇಡಿ, ನಾಚಿಕೆ ಮಾಡಿಸಬೇಡಿ. ಅವಳ ಜೊತೆ ಇರಿ, ಅವಳನ್ನ ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಡಿ, ಮತ್ತು ಅದೇ ದಿನ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲಾ ಸಹಾಯವಾಣಿಯನ್ನ ತಲುಪಿ.

ನೆಂಟರು ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ತಾಯಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಎಂದೂ ಸಿಗದೇ ಇರೋ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಆದ್ರೆ ಕುಟುಂಬ ಕಾಪಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲ ನಿದ್ದೆಯೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅವಳು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗುವಂತೆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ಬರೋ ನೆಂಟರ ಸಾಲನ್ನ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಇಡೋದು, ಮತ್ತು ಮನೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇರೋಕೆ ಬಿಡೋದು - ಇವು ಸಣ್ಣ ಸೌಜನ್ಯ ಅಲ್ಲ. ಇವು ಔಷಧ.

ಇದು ಬರೀ ಒಂದು ಭಾವನೆ ಅಲ್ಲ. ಗುಣಮಟ್ಟದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ನಿದ್ದೆ ಸಿಗೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳ ತೀವ್ರತೆ ನಿಜವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಆಯ್ತು. ಅವಳ ನಿದ್ದೆ ಕಾಪಾಡೋದು ಮುದ್ದು ಮಾಡೋದಲ್ಲ, ಅದು ನಿಜವಾದ ಔಷಧ. ಹಾಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆಯ ಹಾಲುಣಿಸೋದನ್ನ ವಹಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ, ಅಥವಾ ನೆಂಟರಿಗೆ ಸೌಜನ್ಯದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಬನ್ನಿ ಅನ್ನೋ ಕುಟುಂಬದವರು, ಅವಳಿಗಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದನ್ನ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಜಾಗವೂ ಮುಖ್ಯ. ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಬೇಕು, ಹಿಂದೆ ಸರಿಯೋಕೆ ಒಂದು ಮೂಲೆ ಬೇಕು, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚೋ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು. ತುಂಬಿದ ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ, ಆದ್ರೆ ಅದು ಬೆಲೆ ಇರೋ ಕೆಲಸ.

ಸಹಾಯ ಪಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮೆಲ್ಲನೆಯ ಸತ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರನ್ನ ತಡೆಯೋದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲಾ ಔಷಧ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದಲ್ಲ. ಅದು ನಾಚಿಕೆ, ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ಏನು ಅನ್ನೋ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಯಾರೂ ತನ್ನ ಪರ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ. ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರು ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದನ್ನ ಯಾವುದು ತಡೆಯುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಒಂದು ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಇದೇ ಕಂಡುಬಂತು: ಕಳಂಕ, ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆ, ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ - ಇವು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡೆತಡೆಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡೋ ಜನ ಸುತ್ತ ಇರೋದು, ಮತ್ತು ತೀರ್ಪು ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾಗತಿಸೋದು - ಇವು ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದನ್ನ ತುಂಬಾ ಸುಲಭ ಮಾಡಿದವು. ಸಹಾಯ ಪಡ್ಕೊಳ್ಳೋದನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಅಂತ ನೋಡೋ ಕುಟುಂಬ, ಅವಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡೆತಡೆಯನ್ನ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಕುಟುಂಬ ಇಲ್ಲಿ ಬರೀ ನೋಡ್ತಾ ನಿಂತಿರೋ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ. ಅದೇ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶ. ಅವಳ ಸುತ್ತ ಇರೋ ಜನ ಮನಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋಗೋದನ್ನ, ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋಗೋದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ನಾಚಿಕೆ ತನ್ನ ಹಿಡಿತ ಕಳ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹೆಸರೂ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಾ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಕೇಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ ಯಾವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರೋದು ಇಷ್ಟೆ - ಸಹಾಯ ಪಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಹೊಸ ತಾಯಿಯನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಗ, ಮತ್ತು ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳನ್ನ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ನೋಡಲ್ಲ ಅಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹೇಳೋ ಮನೆ.