ನೆನಪು ಮಸುಕಾಗೋಕೆ ಶುರು ಆದಾಗ

ಒಂದು ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾಕೆ ಬಂದೆ ಅಂತ ಮರೆತಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಮೊದ್ಲು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆನಪಿಗೆ ಬರ್ತಿದ್ದ ಹೆಸ್ರು ಈಗ ಬರ್ದೆ ಇರಬಹುದು. ಇದು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ. "ಇದೇ ಕೊನೆಯ ಶುರುವಾತ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏನೋ ನಾಚಿಕೆಪಡೋ ಹಾಗೆ ಆಗ್ತಿದೆ" ಅಂತ ಒಳಗೆ ಯಾವುದೋ ಧ್ವನಿ ಪಿಸುಗುಡಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಆ ಭಯ ನಿಜಕ್ಕಿಂತ ಭಾರ ಇರುತ್ತೆ.

ನೆನಪು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಆಗೋದು ವಯಸ್ಸಾಗೋ ಸಹಜ ಭಾಗ, ಕೂದಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗೋ ಹಾಗೆ, ಮೊಣಕಾಲು ಬಿಗಿಯಾಗೋ ಹಾಗೆ. ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರೂ ಆಗಾಗ ಮರೀತಾರೆ, ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಅದು ಒಂದು ಕಾಯಿಲೆ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಮರೆವು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡೋಕೆ ಶುರು ಆದಾಗ, ಅದು ಮೆದುಳಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತ ತೋರಿಸುತ್ತೆ, ಎದೆ ನೋವು ಹೃದಯದ ಕಡೆಗೆ ಬೆಟ್ಟು ತೋರಿಸೋ ಹಾಗೆ. ಸಾಧಾರಣ ಮರೆವಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಇರೋ ಮರೆವು ಮೆದುಳಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆ, ಬರೀ ವಯಸ್ಸಲ್ಲ, ಹುಚ್ಚೂ ಅಲ್ಲ.

ಬೀಗದ ಕೈ ಎಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆ ಅಂತ ಮರೆಯೋದಕ್ಕೂ, ಬೀಗದ ಕೈ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಮರೆಯೋದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ. ಮೊದ್ಲನೆಯದು ದಿನನಿತ್ಯದ್ದು. ಎರಡನೆಯದು ಡಾಕ್ಟ್ರ ಹತ್ರ ತಗೊಂಡ್ಹೋಗಬೇಕಾದ ಬದಲಾವಣೆ. ಮರೆವು ಸಾಧಾರಣ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬಹುದು ಅನ್ನೋ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ, ಒಂದೊಂದೇ ಆಗಿ ಸೇರ್ಕೊಳ್ತಾ ಬರ್ತಾವೆ.

ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಿಹ್ನೆ ಅಂದ್ರೆ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆದದ್ದು ಮರೆತ್ಹೋಗೋದು, ಆದ್ರೆ ಹಳೇ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಳಿದಿರೋದು. ಇನ್ನೊಂದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋದು, ಅಥವಾ ಆಗಾಗ ವಸ್ತು ಕಳ್ಕೊಳ್ಳೋದು. ಗೊತ್ತಿರೋ ಜಾಗಗಳಲ್ಲೇ ಗೊಂದಲ ಆಗೋದು ಅಥವಾ ದಾರಿ ತಪ್ಪೋದು ಮತ್ತೊಂದು. ಸಮಯ, ದಿನ, ಅಥವಾ ತಾರೀಖು ನೆನಪಿಲ್ದೆ ಆಗೋದೂ ಅಷ್ಟೇ. ಮಾತು ಹುಡುಕೋಕೆ ಕಷ್ಟ ಆಗಬಹುದು. ಮೊದ್ಲು ಸುಲಭ ಆಗಿದ್ದ ಕೆಲಸ, ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಮಾಡೋ ಅಡುಗೆ ಅಥವಾ ದುಡ್ಡಿನ ಲೆಕ್ಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಬಹುದು. ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಅಂದ್ರೆ, ಮರೆವು ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬರೋಕೆ ಶುರು ಆದಾಗ.

ಭಯ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೋ ಭಾಗ ಇದು: ಪ್ರತಿ ಮರೆವಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಡಿಮೆನ್ಶಿಯಾ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಕಾರಣ ಸರಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೇ ಮನೇಲಿ ಊಹೆ ಮಾಡೋ ಬದ್ಲು ಒಂದ್ಸಲ ಡಾಕ್ಟ್ರ ಹತ್ರ ತೋರಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಸರಿ.

ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ದೆ ಇರೋದು, ಒತ್ತಡ, ಆತಂಕ, ಬೇಜಾರು, ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಸಮಸ್ಯೆ, B12 ತರಹದ ವಿಟಮಿನ್ ಕೊರತೆ, ಕೆಲವು ಔಷಧಿಯ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ, ಇವೆಲ್ಲ ನೆನಪನ್ನ ಮಂದ ಮಾಡಬಹುದು, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಸರಿ ಆಗ್ತವೆ. ವಯಸ್ಸಾದವರಲ್ಲಿ ಸೋಂಕೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಗೊಂದಲ ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು. ಡಿಮೆನ್ಶಿಯಾ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರಣ, ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಮರೆವಿನ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಥವಾ ವಾಪಸ್ ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ. ಊಹೆ ಮಾಡೋ ಬದ್ಲು ತೋರಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅದೇ ಒಳ್ಳೇ ಕಾರಣ.

ಗುಣವಾಗೋ ಮದ್ದು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ, ಜನ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ "ಯಾವ ಭರವಸೆ ಇಲ್ಲ" ಅಂತ ಕೇಳ್ಕೊಂಡ್ಬಿಡ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ಆ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಕಾರಣ ವಾಪಸ್ ಸರಿ ಆಗ್ದೆ ಇದ್ರೂ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕೋಕೆ, ಮಾಡೋಕೆ ಆಗೋದನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ಮತ್ತೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರೋಕೆ ಬಹಳ ಮಾಡಬಹುದು. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಡಾಕ್ಟ್ರ ತಪಾಸಣೆ, ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಗುತ್ತೋ ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಆಗಲಿ ಅಂತ.

ಆ ಮೇಲೆ, ಸಹಾಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗೋ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಸರಳ ದಿನಚರಿ ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೊಂದಲ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಬೀಗದ ಕೈ ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಜಾಗ ಸಹಾಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್, ಬರೆದಿಟ್ಟ ನೆನಪೋಲೆ, ಮತ್ತೆ ಶಾಂತ, ಪರಿಚಿತ ಮನೆಯೂ ಹಾಗೇ. ಚುರುಕಾಗಿ, ಜನರ ಜೊತೆ ಬೆರೆತು, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದ್ರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರೋದು ಮೆದುಳಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಎರಡಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋದೂ ಮುಖ್ಯ: ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಕಿವಿ ಕೇಳೋದು, ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣೋದು, ಜನ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿರೋದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ. ಗುಣ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕೋಕೆ ಬಹಳ ಮಾಡಬಹುದು.

ಕೇಳೋಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬಹಳ ಮನೆಯವರು ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕಿಂತ ಬೇಗ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬರೋ ಮರೆವಿನ ತೊಂದರೆ ಗಮನಿಸಿ: ದುಡ್ಡಿನ ಲೆಕ್ಕ, ಔಷಧಿ ತಗೊಳ್ಳೋದು, ಅಡುಗೆ, ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ದಾರಿ ಹುಡುಕೋದು. ಅದು ದೂರದಿಂದ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಕಾಯೋ ಸೂಚನೆ ಅಲ್ಲ, ಡಾಕ್ಟ್ರ ಹತ್ರ ಹೋಗೋ ಸೂಚನೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಶುರು ಆಗುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಸರಿ ಆಗೋ ಕಾರಣ ಸಿಗ್ಲಿ, ಡಿಮೆನ್ಶಿಯಾನೇ ಇರ್ಲಿ, ಇದು ಎರಡಕ್ಕೂ ನಿಜ.

ನೀವು ಚಿಂತೆ ಪಡ್ತಿರೋ ಮನೆಯವರಾಗಿದ್ರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕಾಳಜಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಮರೀತಿರೋ ಒಬ್ಬ ಸಂಬಂಧಿಗೆ ಅದು ತಮಗೇ ಗೊತ್ತಾಗ್ದೆ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಚ್ಚಿಡಬಹುದು. ನೀವು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆ ವಿಷಯ ಎತ್ತಿ, ಒಂದು ಭೇಟಿ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದು ಗಂಭೀರ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಖಚಿತ ಆಗೋ ತನಕ ಡಾಕ್ಟ್ರ ಹತ್ರ ಕೇಳಬಾರ್ದು ಅಂತ ಏನಿಲ್ಲ; ಅದೇನು ಅಂತ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚೋದು ಡಾಕ್ಟ್ರ ಕೆಲಸ.

ಮರೆವಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಜೊತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕೋದು ಸಣ್ಣ, ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟೋದು. ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಭಾಗವಹಿಸೋಕೆ ಆಗುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ, ಅವ್ರದೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಅವ್ರದೇ ಆರೈಕೆಯ ಆಯ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ರನ್ನ ಸೇರಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಸೇರಿಸ್ಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವ್ರ ಗೌರವ ಮತ್ತೆ ಅವ್ರು ಯಾರು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ. ಆಸೆಗಳನ್ನ ಇನ್ನೂ ಹಂಚ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗ್ತಿರೋವಾಗ್ಲೇ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಗ ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಯೋಜಿಸಿ. ಆಗ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳನ್ನ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಂತ ಧ್ವನಿ ಆಗ್ಲೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಎದುರಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತೆ ಆರೈಕೆಯನ್ನ ಹಂಚ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಒಬ್ಬರೇ ಆರೈಕೆ ಮಾಡೋದು ಭಾರ. ಮನೆಯವರ, ಸ್ನೇಹಿತರ, ಮತ್ತೆ ತಜ್ಞರ ಕೈ ಚಾಚೋದು ಅದನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋ ಭಾಗ, ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಸೋತ ಗುರುತಲ್ಲ. ನೆನಪು ಮಸುಕಾಗಬಹುದು, ಆದ್ರೆ ಗೌರವ, ಅರ್ಥ, ಮತ್ತೆ ನಂಟು ಮಸುಕಾಗಬೇಕಂತ ಏನಿಲ್ಲ.

ಬಹಳ ಭಾರತೀಯ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಾದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಸುತ್ತ ಸೇರೋ ಸಹಜ ಗುಣ ಆಗ್ಲೇ ಬಲವಾಗಿರುತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು ಅದನ್ನ ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ಹರಿಸೋದು: ಭಾರ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಬೀಳೋ ಬದ್ಲು ಹಂಚ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ವಯಸ್ಸಾದವರ ತಲೆ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡೋ ಬದ್ಲು ಅವ್ರನ್ನ ಸೇರಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ಮತ್ತೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡೋರಿಗೂ ಆರೈಕೆ ಬೇಕು ಅಂತ ನೆನಪಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋದು.