ಬೇಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗಾತಿಯ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲೋದು

ಇದು ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಒಳಗೆ ಬಂತು. ನಿಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಗ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈಗ ಗೋಡೆ ನೋಡ್ತಾ ಕೂರುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನ ಹಾಕ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈಗ ಏನು ತಿನ್ನಬೇಕು ಅನ್ನೋದೂ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸಿಡುಕುತ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣ ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಆಗ್ತಾರೆ ಅಂತ ನೀವು ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತೀರಿ, ಮತ್ತು ವಾರಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗ್ತವೆ.

ಇದ್ರಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಆಕಾರ ಕಾಣಿಸೋಕೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನ ಗುರ್ತಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿದ ಹಾಗಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನಾಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಹುದು, ಮತ್ತು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಅವರ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹೆಸರೂ ಇಡಲ್ಲ. ಇದು ಮಾಡೋದು ಇಷ್ಟೇ: ನೀವು ಯಾವುದ್ರ ಒಳಗೆ ಬದುಕ್ತಿದೀರೋ ಅದನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ಮತ್ತು ಅದ್ರ ಒಳಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ.

ಬೇಜಾರು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಮತ್ತು ಅದು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಇಲ್ಲಾ ಸ್ವಭಾವದ ದೋಷ ಅಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅದನ್ನ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸೋ ತೊಂದರೆ ಅಂತ ವಿವರಿಸ್ತವೆ. ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋದು ಒಳ್ಳೇದು: ಇದು ನಿಜವಾದ ವಿಷಯ, ಮತ್ತು ಇದು ಸರಿಹೋಗೋ ವಿಷಯ.

ಇದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರು ಇರಬಹುದು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ ಅನಿಸಬಹುದು. ಜೊತೆಗೆ, ನೆಮ್ಮದಿ ಅನಿಸ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅಂತ ತಪ್ಪಿನ ಭಾವನೆಯೂ ಬರಬಹುದು, ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಬಯಕೆ ಅಂದ್ರೆ ಅವರನ್ನ ಕೈಬಿಡ್ತಿದೀನಾ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ. ಈ ಎರಡೂ ಭಾವನೆಗಳೂ ಸಹಜ. ನಿಮ್ಮದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಬಯಕೆ ಇಡೋಕೆ ನಿಮಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಕ್ಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಸೋಫಾದಿಂದ ಏಳೋಕೆ ಆಗದಿದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಾ ಮೊದ್ಲು ಇಷ್ಟಪಡ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೋದಾಗ, ಅದು ಕಾಯಿಲೆ ಅವರನ್ನ ಒಳಕ್ಕೆ ಎಳೀತಿರೋದು, ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನ ತಿರಸ್ಕರಿಸ್ತಿರೋದಲ್ಲ. ಆ ಸಪ್ಪೆತನ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣ, ಜ್ವರ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣ ಆದ ಹಾಗೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಸಂದೇಶ ಅಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ದಾಂಪತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಟೀಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಇದು ಯಾಕೆ ಮುಖ್ಯ ಅಂದ್ರೆ, ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಯಾವುದ್ರಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ ಅಂತ. ಆ ದೂರ ಸರಿಯೋದು "ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರತಿ ಶಾಂತ ಸಂಜೆಯೂ ಒಂದು ಗಾಯದ ಹಾಗೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ನೀವೂ ದೂರ ಸರಿಯೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಅದು "ಕಾಯಿಲೆ ಅವರನ್ನ ಒಳಗೆ ಎಳೀತಿದೆ" ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಸಿದಾಗ, ನೀವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಉಳಿಯಬಹುದು, ಮತ್ತು ಅವರನ್ನ ಎಳ್ಕೊಂಡು ಹೋದ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಾಗಬಹುದು.

ಇದು ಸರಿಹೋಗೋ ವಿಷಯ, ಮತ್ತು ಇದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಮಾತಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ, ಔಷಧಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಜನ ಚೇತರಿಸ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ಪರಿಣಾಮ ಬೀರೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಜನ ಚೇತರಿಸ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ಸರಿಪಡಿಸೋಕೆ ಆಗದ ಹಾಗೆ ಮುರಿದು ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾಯಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಹೊರಬರೋ ದಾರಿ ಇದೆ.

ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಆದರೆ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಹಗುರ ಮಾಡೋ ಸತ್ಯ ಇದೆ, ಅದನ್ನ ನೀವು ಎರಡು ಸಲ ಕೇಳಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇದನ್ನ ನೀವು ಉಂಟುಮಾಡಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿ ನೀವು ಇದನ್ನ ಸುಮ್ನೆ ಸರಿ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಬೇಜಾರು ಅಂದ್ರೆ ಅವರು ಬೇಕಂತ ಕೂತಿರೋ ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ನಿಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಮೇಲೇಳೋ ವಿಷಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಅವರನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸೋದು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ, ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನೀವೇ ಅವರ ಪರಿಹಾರ ಆಗಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಯಾವತ್ತೂ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ ಅಂತ ನೋಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ಶಾಂತ ಆಗಿ ಒಳಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನ ಹಾಗೆ ನೋಡೋಕೆ ನಿಮಗೆ ಆಗಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅವರನ್ನ ಖುಷಿ ಮಾಡೋಕೆ, ಇಲ್ಲಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ "ಎದ್ದೇಳು, ಝಾಡಿಸಿ ಬಿಡು" ಅಂತ ತಳ್ಳೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಅದು ಅವರನ್ನ ಮೇಲೆತ್ತೋ ಬದಲು, ಒಂದು ಒತ್ತಡದ ಹಾಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತೆ. ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನ ನಿರಾಸೆ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ, ನಾವು ಒಂದು ಭಾರ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಒಳಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಒಳಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾರೋ, ನೀವು ಅಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ತಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ ಸುತ್ತು ತಿರುಗ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ.

ಈ ಸುತ್ತನ್ನ ಯಾರೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಿದೀರಿ, ಅವರು ಸಂಭಾಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ, ಮತ್ತು ಈ ಎರಡು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೀತವೆ. ವಿಷಯಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಇದನ್ನ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಬಹುದು.

ಈ ಸುತ್ತನ್ನ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಪೋಷಿಸ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನ್ನೂ ಗೊತ್ತಿರೋದು ಒಳ್ಳೇದು. ಮೊದಲನೆಯದು ಒಂದು ಬಿಗಿದ, ಟೀಕೆ ಮಾಡೋ ಮನೆ. ಮನೆಯ ಗಾಳಿ ಟೀಕೆಯದ್ದೋ ಇಲ್ಲಾ ಸದಾ ಉದ್ವೇಗದ್ದೋ ಆದಾಗ, ಬೇಜಾರು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮೇಲೇಳುತ್ತೆ; ಆದರೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆ ಚೇತರಿಕೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಇದು ದೋಷ ಹೊರಿಸೋ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಒತ್ತಡಕ್ಕಿಂತ ಸಂಗ ಯಾಕೆ ಪ್ರತಿ ಸಲ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದಷ್ಟೇ ಇದು.

ಎರಡನೇ ಬಲೆ ಟೀಕೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ತಗೊಳ್ಳೋದು: ನೀವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಿ, ಅಡುಗೆ, ಬಿಲ್‌ಗಳು, ಫೋನ್‌ಗಳು, ಮನೆಗೆಲಸಗಳು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ತಾವು ನಿರುಪಯೋಗಿ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ನೀವು ಸುಟ್ಟುಹೋಗ್ತೀರಿ. ಅದು ಸಹಾಯದ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ಸುತ್ತನ್ನ ಪೋಷಿಸುತ್ತೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ರೆ, ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮಿಂದ ಏನೂ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು.

ಅದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡೋ ಸರಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂತ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಸಲಹೆಗಿಂತ ಸಂಗ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿ ಸಲ ಜಾಸ್ತಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡದೆ ಅವರ ಪಕ್ಕ ಕೂರೋದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಜೊತೆ ನಡೆಯೋದು. ಕೇಳದೆ ಎದುರಿಗೆ ಇಟ್ಟ ಒಂದು ಬಿಸಿ ಊಟ. ಇವು ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡೋಕೆ ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತವೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಬುದ್ಧಿಮಾತಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಮುಟ್ತವೆ. ಬೇಜಾರಿನಲ್ಲಿರೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನ ಮೇಲೆತ್ತೋದು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜಾಣ ವಾಕ್ಯ. ಅದು "ನಾನು ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಅಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಸ್ಥಿರವಾದ ಭಾವನೆ.

ಒತ್ತಡದ ಬದಲು ಸಣ್ಣ ಆಹ್ವಾನಗಳನ್ನ ಕೊಡಿ. "ನೀನು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕು" ಅನ್ನೋ ಬದಲು, "ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬರ್ತೀಯಾ, ಬೇಕಾದಾಗ ನಾವು ಹೊರಟುಬಿಡಬಹುದು" ಅಂತ ಹೇಳಿ ನೋಡಿ. ಬೇಕಾದಾಗ ಹೊರಟುಬಿಡಬಹುದು ಅನ್ನೋ ಭಾಗವೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾಗ. ಒಳಗಿನಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯ ಅನ್ನಿಸೋ ಯಾವುದ್ಕೂ ಒಪ್ಕೊಳ್ಳದೆ, ಅವರಿಗೆ "ಹೂಂ" ಅನ್ನೋಕೆ ಅದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೆ.

ಬೇಜಾರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಜೊತೆಗೆ ಕಲಿಯೋದು ಇಡೀ ಜೋಡಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಬರೀ ಒಂದು ಚೆಂದದ ಆಲೋಚನೆ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಬೇಜಾರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲಿಕೆ, ಕಾಯಿಲೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸೋ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತು, ಬರೀ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದ ನೂರರಲ್ಲಿ ಐವತ್ತಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ರೆ ಅದು ನೂರರಲ್ಲಿ ಎಂಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದೇ ತಾನಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ.

ಅವರನ್ನ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ತಲುಪಿಸೋದು ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉಪಯೋಗದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಭೇಟಿಗೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋಗೋದು ಅದನ್ನ ತುಂಬಾ ಸುಲಭ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಅವರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ತಲುಪೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ನೀವು ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉಪಯೋಗದ ಕೆಲಸವನ್ನ ನೀವು ಮಾಡ್ತಿದೀರಿ. ಭೇಟಿ ಗೊತ್ತುಪಡಿಸೋಕೆ, ಜೊತೆ ಬರೋಕೆ, ಕಾಯೋ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂರೋಕೆ ಮುಂದೆ ಬನ್ನಿ. ಬೇಜಾರಿನಲ್ಲಿರೋ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟದ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಹಳ ಸಲ ಮೊದಲನೆಯದೇ, ಮತ್ತು ಆ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನ ದಾಟಿಸೋದ್ರಲ್ಲಿ ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು.

ಪ್ರತಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲೂ ನೀವು ಇದನ್ನ ಕೇಳಿದೀರಿ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲೂ ಇದು ನಿಜ. ಖಾಲಿ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಸುರೀಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಿದ್ದೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊಟ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಗೆಳೆತನ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಸ್ವಾರ್ಥ ಅಲ್ಲ. ಅದೇ ನಿಮ್ಮನ್ನ ನಿಂತಿರೋ ಹಾಗೆ ಇಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿರೋ ಸಂಗಾತಿಯೇ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯ ಹತ್ರ ಇರೋ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉಪಯೋಗದ ವಿಷಯ.

ಇದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಿಂತೆ ಅಲ್ಲ. ಬೇಜಾರಿನಲ್ಲಿರೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಂಗಾತಿ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಭಾರ ಹೊರ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಸಂಗಾತಿಯ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವೂ ಕುಸಿಯೋಕೆ ಶುರುವಾಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸುಸ್ತು ಅವರ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಗಮನ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಸೆಳೆಯೋ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಯೋಜನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ, ಅದ್ರಿಂದ ತಗೊಂಡ ಬಿಡುವು ಅಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ನೀವು ಅವರ ಸಂಗಾತಿ, ಅವರ ಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ಅವರ ಇಡೀ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಯೋಜನೆ ಆಗಿಬಿಡೋದಲ್ಲ. ನೀವು ಕೊನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್, ಸಲಹೆಗಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿ ಆಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂಥ ಒಪ್ಪಂದ ಎಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರೋ ಭಾರವೂ ಅಲ್ಲ.

ಮಿತಿಗಳನ್ನ ಇಡೋಕೆ ಅನುಮತಿ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಅವು ನಿರ್ದಯ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇರಬಹುದು, ಮತ್ತೂ "ಈ ಭಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಆಗಲ್ಲ, ನಾವು ಸಹಾಯ ಪಡ್ಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕಿನ ಒಂದೆರಡು ಎಳೆಗಳನ್ನೂ ಜೀವಂತ ಇಡಿ, ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸ, ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ, ಬರೀ ನಿಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ದಿನಚರಿ, ಆಗ ಸಂಬಂಧ ಬರೀ ಕಾಯಿಲೆಯ ಸುತ್ತಲೇ ತಿರುಗ್ತಾ ಇರಲ್ಲ. ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಈ ಭಾರ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಬಹುದು, ನೆಂಟರು ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನ ಸೇರಿಸ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನೂ ನೀವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. "ನಾವು ಇದನ್ನ ಜೊತೆಗೆ, ನಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಭಾಯಿಸ್ತಿದೀವಿ" ಅನ್ನೋದೇ ಪೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಕಾಗೋ ಉತ್ತರ.

ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯ ಬಹುಪಾಲು ಆ ಉದ್ದವಾದ, ನಿಧಾನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ. ಈ ಭಾಗ ಆ ಚೂಪಾದ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ. ಕೆಲವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗುರ್ತುಗಳಿಗೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಅಲ್ಲ, ಈಗ್ಲೇ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು. "ನಾನು ಒಂದು ಭಾರ" ಇಲ್ಲಾ "ನಾನು ಹೋದ್ರೇ ಒಳ್ಳೇದು" ಅನ್ನೋ ಮಾತು, ವಸ್ತುಗಳನ್ನ ಹಂಚಿ ಕೊಡೋದು, ಒಂದು ಕತ್ತಲ ಹಂತದ ನಂತರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬಂದ ಶಾಂತಿ, ಇಲ್ಲಾ ಬದುಕಬೇಕು ಅನ್ನಿಸ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಯಾವುದೇ ಮಾತು, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ಇರಲಿ. ಇವನ್ನ ಪ್ರತಿ ಸಲ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತಗೊಳಿ.

ನಿಮಗೆ ಆತಂಕ ಇದ್ರೆ, ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಕೇಳಿ. ಜನ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹೆದರೋದೇ ಇದಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಹಗುರ ಮಾಡೋ ಸತ್ಯ ಇದೆ: ಒಬ್ಬರಿಗೆ "ನೀನು ಬದುಕು ಮುಗಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತಿದೀಯಾ" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಆ ಯೋಚ್ನೆಯನ್ನ ಅವರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಹಾಗಾಗಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೀತದೆ, ಮತ್ತು ಅದ್ರಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಬಹುದು. ನೀವು ಅದನ್ನ ಸರಳವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು: "ನೀನು ಬದುಕು ಮುಗಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತಿದೀಯಾ?" ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರನ್ನ ಆ ಕಡೆ ತಳ್ಳಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನ ಕೊನೆಗೆ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಬಹುದು ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೆ.

ಅವರು ಸುರಕ್ಷಿತ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ಅವರನ್ನ ಒಬ್ಬರೇ ಬಿಡಬೇಡಿ. ಅವರು ತಮಗೆ ತಾವೇ ನೋವು ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನ ಅವರಿಂದ ದೂರ ಇಡಿ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಸಿಗೋ ತನಕ ಅವರ ಜೊತೆ ಇರಿ. ಮುಂದೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಆಗಿರದೆ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು, ಮತ್ತು ಅವರೂ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಆಗಿರಬಾರದು.

ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬೇಗ ಕೈ ಚಾಚಿ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಮಾಡಿ. Tele-MANAS ನ 14416 ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಇದು ಭಾರತದ ಉಚಿತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಹಾಯವಾಣಿ, ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹಗಲು ಇಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಇದೆಯೋ, ನಿಮಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳೋಕೆ ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಕರೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ತಕ್ಷಣದ ಅಪಾಯ ಇದ್ರೆ, ಹತ್ತಿರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಇಲ್ಲಾ ತುರ್ತು ಸೇವೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಸಹಾಯ ಪಡೆಯೋದು ಪ್ರೀತಿಯ ಗುರ್ತು, ಸೋಲಿನ ಗುರ್ತು ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನ ನೀವು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಹೊರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಬಹಳ ದಿನ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇದೀರಿ. ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಚಾಚೋದು ಅಂದ್ರೆ ನೀವು ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅದು ನೆರವನ್ನ ಕರೆದ ಕ್ಷಣ, ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಜನ ನಿಖರವಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡ್ತಾರೆ.