ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಮತ್ತು ಆತಂಕ

ಬಹುತೇಕ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅದೇ ದೃಶ್ಯ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಾನೇ ಸರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರತಿ ಉತ್ತರ ಬರೀ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷದ ಶಾಂತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಕಣ್ಣೀರು, ಮತ್ತು ಬಿಡಲು ಒಪ್ಪದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಕೈ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀವು ಆಗಲೇ ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತೀರಿ, ಮತ್ತು ಜನ ಏನಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಚಿಂತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲು ಒಂದು ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆತಂಕ ಪಡುವುದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ತೊಂದರೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಅದು ಅಪರೂಪದ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಗು ತುಂಟತನ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹದಿಹರೆಯದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಸತತ ಉಳಿಯುವ ಭಯ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಲ್ಲ, ನೀವೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಲ್ಲ.

ನಿಜವಾಗಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಥವಾ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ತಜ್ಞರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲರು, ಮತ್ತು ಈ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಹಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಸರಳ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ: ಈ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿ.

ಇದಕ್ಕೊಂದು ರೂಪ ಇದೆ ಮತ್ತು ತಜ್ಞರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಒಂದು ಹೆಸರೂ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಪರೀಕ್ಷಿತ ವಿಷಯಗಳೂ ಇವೆ, ಇದು ತಿಳಿದಾಗ ನಿಜವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಊಹಿಸುತ್ತಾ ಕೂರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆತಂಕ ಎಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಏನು ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಯಾವ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಆಗುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಉಳಿದ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಅಪಾಯದ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆತಂಕ ಪಡುವ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ, ಮೆದುಳಿನ ಯಾವ ಭಾಗ ಅಪಾಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೋ ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಬಾರಿಸುತ್ತದೆ, ಹೆದರುವಂಥದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಭಯ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ನಿಜ, ಅಪಾಯ ನಿಜವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಹಾಗಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಿರಾಕರಣೆ, ಅಳು ಮತ್ತು ಮುಗಿಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಇವೆಲ್ಲ ಆ ಗಂಟೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಬೇಕೆಂದೇ ಬದುಕನ್ನು ಕಷ್ಟಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ನೀವು ಉಂಟುಮಾಡಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಭಯ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಬೆರಕೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನ ಹುಟ್ಟುಗುಣ, ಅದರ ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳು, ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಇತಿಹಾಸ. ನೀವು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ತಪ್ಪಿನ ಪರಿಣಾಮವೂ ಇದಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ದೂಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ.

ಸ್ವಭಾವತಃ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಅಥವಾ ನಾಚಿಕೆ ಸ್ವಭಾವದ ಮಗು, ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುವ ಮತ್ತು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಗು, ಆತಂಕ ಪಡುವ ಮಗುವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ ಭವಿಷ್ಯ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಗುವಾಗಿದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಬದುಕು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಆ ಭಯವನ್ನು ಕುಟುಂಬ ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ದಾರಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಬದಲಾಗಬಹುದು, ಮತ್ತು ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ಭರವಸೆ ಕೊಡುವ ಸುದ್ದಿ.

ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ರೇಗಿಸುವ ವರ್ತನೆ, ಆ "ನನ್ನಿಂದ ಆಗಲ್ಲ", ಆ ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪುಗೆ, ಆ ಒಣ "ಬೇಡ", ಇದೆಲ್ಲ ಭಯ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ಅದು ಹಠವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಪೋಷಣೆಯ ಮೇಲಿನ ತೀರ್ಪೂ ಅಲ್ಲ.

ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ದೇಹದೊಳಗೆ ಆತಂಕ ಏನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹೃದಯ ವೇಗವಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತದೆ. ಎದೆ ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ತಳಮಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಮುಂದೆ ಓಡುತ್ತದೆ, ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಕಥೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮಗು ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ನಿಜವಾದ ದೈಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿ, ನೀವು ನಿಜವಾಗಿ ಹೆದರಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆ ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪುಗೆ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಆ "ನನ್ನಿಂದ ಆಗಲ್ಲ", ಇವೆಲ್ಲ ಸುರಕ್ಷಿತ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಇಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಜಾಣತನದ ಕಷ್ಟ. ಹೆದರಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬೇಗ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗಿ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆ ಭಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಸಲ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಆ ಹೆದರಿಸುವ ವಿಷಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಆ ಗಂಟೆ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸಲ ಅದು ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಬಾರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವುದು ಇಂಥ ಒಂದು ಬಲೆ. ಅದೇ ಆತಂಕದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಸಲ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದು ಪ್ರೀತಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಸಮಾಧಾನ ಆಗುತ್ತದೆ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಆ ಸಮಾಧಾನ ಎಂದೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವುದು ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಜವಾಗಿ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪಾರುಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು ಎಂದು ಮೆದುಳಿಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆತಂಕ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಾಧಾನದ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಬಹಳ ಸಲ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಳು, ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಅಥವಾ ಒಣ "ಬೇಡ", ಇದೇ ಆ ಭಯ ಮಾತನಾಡುವ ಏಕೈಕ ದಾರಿ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆ ವರ್ತನೆಯ ಕೆಳಗಿನ ಭಯ ನಿಮಗೆ ಕಂಡಾಗ, ತಾಳ್ಮೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ ಆಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಈ ತಾಳ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಉಪಯುಕ್ತ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಶುರು ಮಾಡಿ. ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಮಗುವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಮೊದಲು ಜೊತೆಗೂಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಚಿಸಲು ಅಥವಾ ವಿವೇಚಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿರ ಧ್ವನಿ, ನಿಮ್ಮ ನಿಧಾನ ಉಸಿರಾಟ, ನಿಮ್ಮ ಶಾಂತ ದೇಹ, ಇವು ಯಾವುದೇ ಜಾಣ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮೊದಲು ಆ ಭಾವನೆಯ ಜೊತೆ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಿ. ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸುವುದು ಬಿರುಗಾಳಿ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಆ ಸಣ್ಣ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ. ಪ್ರತಿ ಸಲ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಆ ಭಯದ ಸುತ್ತ ಬಾಗುತ್ತದೆ, ಶಾಲೆ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಲ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಬೇಸರ ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಗುವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆಗೆಲ್ಲ ಅದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಆ ಭಯಕ್ಕೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಆತಂಕದಿಂದ ದಿನನಿತ್ಯ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಯ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಈ ಬಾಗುವಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನೀವು ನಿಷ್ಠುರರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಅದರ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.

ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಎಂದರೆ ಆಸರೆ ಕೊಡುವುದು, ಪಾರುಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ಪಾರುಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ಹೆದರಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು; ಆಸರೆ ಕೊಡುವುದು ಎಂದರೆ ನೀವು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಮಗುವಿಗೆ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು. ಈ ಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅದು ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬ ಶಾಂತ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತೋರಿಸಿ: "ಇದು ನಿನಗೆ ಹೆದರಿಕೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ಇದು ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಮತ್ತು ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀನಿ." ಒಂದು ಸಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಧೈರ್ಯದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ, ದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹೊಗಳಿ. ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವರಿಸಿದ ಮಗು ಕೂಡ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ನೀವು ಆಚರಿಸುತ್ತೀರಿ.

ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಮಗುವಿಗಾಗಿ ರಚನಾಬದ್ಧ ಥೆರಪಿ, ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಪೋಷಕರ ನೇತೃತ್ವದ ದಾರಿಗಳು, ಇವೆರಡೂ ನಿಜವಾದ ಸುಧಾರಣೆ ತರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಮಗುವಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡುವಷ್ಟೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಆಗಬಹುದು. ನೀವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಜವಾಗಿ ಮುಖ್ಯ.

ಖಾಲಿ ಲೋಟದಿಂದ ನೀವು ಸುರಿಯಲಾಗದು. ಆತಂಕ ಪಡುವ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಬದುಕುವಾಗ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಬರುವ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಸುಸ್ತು ನಿಜ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕೂಡ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಸರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ, ದುಡಿದು ಗಳಿಸಬೇಕಾದ ಐಷಾರಾಮಿ ಅಲ್ಲ. ಬಳಲಿದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾಗಿರುವುದೇ ಈ ಶಾಂತಿ.

ಇದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ: ಆತಂಕ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ಮನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ ತಾನೇ. ಕುಟುಂಬದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಮಾತುಕತೆ ಕೂಡ, ಇವೆಲ್ಲ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಭಯದ ಸುತ್ತ ಬಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ಸುಲಭ, ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಉಳಿದ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಬದಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬ ಒಂದು ಶಾಂತ ತಂಡವಾಗಿ ಆ ಭಯವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎದುರಿಸಿದಾಗಲೇ ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಮಗು ವಿರುದ್ಧ ಉಳಿದೆಲ್ಲರೂ ಎಂಬಂತೆ ಅಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತಂಕವನ್ನೂ ಹಗುರವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಗಮನಿಸಿ. ಭಯ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಬಹುದು, ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಪೋಷಕರೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸುವುದು ಸಿಗುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ನೀವು ನಿರ್ಭಯ ಆಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹೆದರಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ದಾಟಿ ಬರಬಹುದು ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.

ಮತ್ತು ಹೊರೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ, ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಸಂಬಂಧಿ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಆಗ ಈ ಎಲ್ಲ ಹೊರೆ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಸರೆ ಕೊಡುವ ಕುಟುಂಬದ ಬಳಗ ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಯೋಜನೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ, ಒಂದು ಸಂಜೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಾಗ ಗದ್ದಲ ಮಾಡದ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಇವರೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹಗುರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಮಲಗುವುದು, ತಿನ್ನುವುದು, ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸುವುದು ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೇರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅಥವಾ ಅದು ಹಲವು ವಾರ ಉಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಸರಿ. ಬೇಗ ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು ಅತಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅಲ್ಲ. ಪೋಷಕರು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತಿ ಜಾಣ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.

ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ನಿಜವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಾತಿನ ಥೆರಪಿ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಬಹಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಔಷಧಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತೂಗಿ ನೋಡಿ, ಆದರೆ ಇದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಜೊತೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಚರ್ಚೆ, ತಾನಾಗಿ ಇಡುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಅಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಆಸರೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯ ಗಮನ ಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಎಂದಾದರೂ ತನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ತನಗೇ ನೋವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅಥವಾ ಮಾಯವಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರ ಇರಿ. ಅದನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಡಿ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ದೂರ ಸರಿಸಿ, ಮತ್ತು ಅದೇ ದಿನ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿ. ಮಗುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನಾದರೂ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಗಂಭೀರ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವ ಉದ್ದೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ನೀವು ಟೆಲಿ-ಮಾನಸ್‌ಗೆ 14416 ನಂಬರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಆಸರೆಗಾಗಿ, ನಿಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಬಹುದು. ತಕ್ಷಣದ ತುರ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ. ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು ಶಕ್ತಿಯ ಗುರುತು, ಸೋಲಿನದ್ದಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆತಂಕ ಪಡುವ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಪೋಷಕರು ತೋರಿಸಬಹುದಾದ ಅತಿ ಧೈರ್ಯದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.