For Yourself
After birthಹೆರಿಗೆಯ ನಂತರದ ಮನಸ್ಸು
A warm, plain guide for a new mother whose mood, worry, or sense of self has been shaken after birth: what is passing and what is worth telling someone, what truly helps, and why reaching for help is common and it works.
ಯಾರೂ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟ
ಮಗು ಆದ ಮೇಲಿನ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬೇಸರ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಆತಂಕ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಅಥವಾ ನೀವೇ ನೀವಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಲ್ಲ, ನೀವು ಸೋತಿದ್ದೀರಾ ಅಂತಾನೂ ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗಿ ಏನೋ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ, ಮತ್ತೆ ಅದು ಸರಿ ಆಗಬಹುದು.
ಇದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತಿ ಸಂತೋಷದ ಕಾಲ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ರು. ಆದ್ರೆ ಸುಸ್ತು ಅನ್ನೋದನ್ನೂ ದಾಟಿ ಹೋಗೋ ಆ ಆಯಾಸ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಬಿಡೋ ಆ ಕಣ್ಣೀರು, ಆಫ್ ಆಗದೇ ಇರೋ ಆ ಚಿಂತೆ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ದೂರದಿಂದ ನೋಡ್ತಾ ಇರೋ ಹಂಗಿನ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿ, ಆದ್ರೂ ನಿಮಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಆ ನಗುನಗುತ್ತಿರೋ ಫೋಟೋಗಳು ತೋರಿಸೋದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ತುಂಬಾ ಜಾಸ್ತಿ ಜನರಿಗೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಭಾರತದ ಹಲವು ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸೇರಿಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು ಐದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ತಾಯಿ ನಿಜವಾದ ಬೇಸರದ ಒಂದು ಹಂತವನ್ನ ದಾಟಿ ಹೋಗ್ತಾಳೆ. ನಿಮಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಅಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಹಂಗೆ ಇರೋವ್ರು ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಇದು ಒಬ್ರೇ ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದ ಗುಟ್ಟಿನ ಅವಮಾನ ಅಲ್ಲ.
ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಇನ್ನಷ್ಟೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ನಿದ್ದೆ ತುಂಡಾಗ್ತಾ ಇದೆ, ನಿಮ್ಮ ಹಾರ್ಮೋನ್ಗಳು ಬದಲಾಗ್ತಾ ಇವೆ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನದ ರೂಪ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ನೀವು ಅಲುಗಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಗುಣದ ಕೊರತೆ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ದೇಹ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸು ದಾಟಿ ಹೋಗಬಹುದಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಬರೋ ಸಹಜ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅದು.
ಮೀರಾ ಈ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕಾದಿದ್ದಳು. ಹಂಗಾಗಿ ಮೂರನೇ ವಾರ ಸಂತೋಷ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಭಾರವಾದ ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಮಂಜು ತಂದಾಗ, ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ರೂ ಅವಳನ್ನ ಅಭಿನಂದಿಸ್ತಾ ಇದ್ರು. ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ತನಗೆ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಹಾಲುಣಿಸ್ತಾ ಅಳ್ತೀನಿ, ಕೆಲವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋದು? ತಾಯಿ ಆಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಪ್ಪಿದೆ ಅಂತ ಅವಳಿಗೆ ಖಚಿತ ಆಗಿತ್ತು.
ಮೀರಾಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಆಗಿ ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇರೋದು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಬೆಲೆಯ ಮೇಲಿನ ತೀರ್ಪು ಅಲ್ಲ. ಇದು ತುಂಬಾ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರು ದಾಟಿ ಹೋಗೋ ಒಂದು ಬೇಸರ, ಆದ್ರೆ ಸುಮ್ಮನೆ, ಸುತ್ತ ಇರೋವ್ರೆಲ್ಲ ಇವಳು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತಾನೇ ಅಂದ್ಕೊಳ್ತಿರುವಾಗ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರು ಕೊಡೋದೇ ಆ ಮಂಜಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರೋ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.
ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ದಿನ, ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ತೀರ್ಪು ಕೊಡ್ದೇ ಗಮನಿಸಿ. ಇನ್ನೂ ಏನನ್ನೂ ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ, ಏನನ್ನೂ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ ಅಷ್ಟೆ: ಇದು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟ, ಮತ್ತೆ ಅದು ನಿಜ.
ಹೊರಟುಹೋಗೋ ಬೇಸರ, ಮತ್ತೆ ಉಳಿದುಬಿಡೋ ಬೇಸರ
ಮೊದಲ ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಣ್ಣೀರು, ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ ಆಗೋ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಸಾಮಾನ್ಯ, ಮತ್ತೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾನಾಗೇ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತೆ. ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಉಳಿದುಬಿಡೋ ಭಾರವಾದ ಬೇಸರ ಬೇರೆ, ಮತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು.
ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಅಳು ಬರುತ್ತೆ, ಪ್ರತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಗ್ತಾರೆ, ಬೇಗ ಎಲ್ಲ ಜಾಸ್ತಿ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಕಣ್ಣೀರು ಬರುತ್ತೆ. ಈ ಹೊರಟುಹೋಗೋ ಬೇಸರ ಎಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದ ಹಂಗೇ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ದೇಹ ಸ್ಥಿರ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದಂಗೆ ಒಂದೆರಡು ವಾರದೊಳಗೆ ಅದು ತಾನಾಗೇ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತೆ.
ಆದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಥರದ ಬೇಸರ ಇದೆ, ಅದು ಹೊರಟುಹೋಗಲ್ಲ. ಆ ಭಾರ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಉಳಿದು, ಮಾಮೂಲಿ ದಿನಚರಿಯ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಕ್ಕೆ ಶುರುವಾದ್ರೆ, ಅದನ್ನ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದು ಒಳ್ಳೇದು. ಅದು ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಬೇಸರದ ಥರ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನ ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಕಾದು ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಡಾಕ್ಟರ್ ನಿಜವಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಬೇಸರ.
ಹೊರಟುಹೋಗೋ ಬೇಸರ.
ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ. ಕಣ್ಣೀರು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇಹ ಸ್ಥಿರ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದಂಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವಾರದೊಳಗೆ ತಾನಾಗೇ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತೆ.
ಉಳಿದುಬಿಡೋ ಬೇಸರ.
ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಉಳಿಯುತ್ತೆ. ದಿನಚರಿ, ನಿದ್ದೆ, ಹಸಿವು, ಮತ್ತೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಇಷ್ಟಪಡೋ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕುತ್ತೆ. ತಾನಾಗೇ ಹೊರಟುಹೋಗಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದು ಒಳ್ಳೇದು.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ
ಒಂದು ಬೇಸರ ಇನ್ನೊಂದಾಗಿ ಬದಲಾಗೋ ನಿಖರವಾದ ದಿನ ಅಂತ ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಆ ಗೆರೆಯನ್ನ ನೀವೇ ಎಳೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸುಲಭ ದಾರಿ ಅಂದ್ರೆ ಸಮಯ ಮತ್ತೆ ಭಾರ: ಮೊದಲ ಒಂದೆರಡು ವಾರ ಆದ ಮೇಲೂ ಆ ಬೇಸರ ಇನ್ನೂ ಇದ್ರೆ, ಮತ್ತೆ ದಿನ ಕಳೆಯೋದೇ ಕಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಅಥವಾ ಯಾವ ಸಂತೋಷಾನೂ ಅನುಭವಿಸಕ್ಕಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ, ಅದೇ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋ ಹೊತ್ತು. ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೀವು ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸರಿಯಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರಿ.
ಬರೀ ಇವತ್ತಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕಳೆದ ಎರಡು ವಾರ ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ. ಆ ಬೇಸರ ಸ್ವಲ್ಪವಾದ್ರೂ ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ಯಾ, ಅಥವಾ ಉಳಿದು ನೆಲೆ ನಿಂತಿದ್ಯಾ? ನೀವು ನಿಮಗೆ ರೋಗ ಪತ್ತೆ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಲ್ಲವರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮಾಹಿತಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸ್ತಿದ್ದೀರಿ ಅಷ್ಟೆ.
ಭಾರ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡೋ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳು
ಈ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಔಷಧಿ ಅಂದ್ರೆ ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋದಲ್ಲ. ಅದು ಸರದಿ ಪ್ರಕಾರ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋದು, ಇತರರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಸಹಾಯ ಪಡಕೊಳ್ಳೋದು, ಮತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡೋದು, ಇದೆಲ್ಲ ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಎಲ್ಲ ಭಾರ ಹೊರದಂಗೆ.
ನೀವು ಬೇಸರವಾಗಿ, ಸುಸ್ತಾಗಿ ಇರುವಾಗ "ಸುಮ್ಮನೆ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಆಗು" ಅನ್ನೋ ಸಲಹೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೂ ಬರಲ್ಲ. ಸಹಾಯ ಆಗೋದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವಿಷಯಗಳಿಂದ. ಭಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನ ಇತರರು ಹೊರೋಕೆ ಬಿಡೋದು ವಿಲಾಸ ಅಥವಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಲ್ಲ, ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಔಷಧಿ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮತ್ತೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಹಾಯ ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ತಾಯಿಯ ಒಳಿತನ್ನ ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಇಲ್ಲದೇ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇಸರ ಬರೋ ಸಾಧ್ಯತೆ ಜಾಸ್ತಿ.
- ಸರದಿ ಪ್ರಕಾರ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ, ನೀವು ಆರಾಮ ಮಾಡುವಾಗ ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಒಂದು ಹಾಲುಣಿಸೋದನ್ನ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳಲಿ.
- ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಜನರ ಸಹಾಯ ತಗೊಳ್ಳಿ: ಅಡುಗೆ, ಕ್ಲೀನಿಂಗ್, ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ಕೊಳ್ಳೋದು.
- ಚಿಕ್ಕ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ: ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಕಿಂಗ್, ಬಿಸಿಲು, ಒಂದೊಂದೇ ವಿಷಯ.
- ಇದನ್ನ ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟದ ಭಾಗವನ್ನ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.
ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯ, ಮತ್ತೆ ತುಂಡಾದ ನಿದ್ದೆ ಅನ್ನೋದೇ ಒಂದು ಥರದ ನೋವು. ಸಾಧ್ಯ ಆದ್ರೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಒಂದು ಹಾಲುಣಿಸೋದನ್ನ ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಹಂಗೆ ಮಾಡಿ, ಆಗ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಉದ್ದದ ಆರಾಮ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಒಂದೇ ಒಂದು ತುಂಡಾಗದ ನಿದ್ದೆ ಕೂಡ ನೀವು ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಸ್ಥಿರ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಇದು ಸೋಮಾರಿತನ ಅಲ್ಲ. ನಿದ್ದೆ ಅಂದ್ರೆ ದೇಹ ಸರಿ ಆಗೋ ಕೆಲಸ.
ನಮ್ಮ ಹಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಹಾಯ ಕೊಡ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ಅದು ತೀರ್ಪು ಮತ್ತೆ ಸಲಹೆ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕ್ಕೊಂಡಿರುತ್ತೆ. ಸಹಾಯ ತಗೊಂಡು, ಆ ಮಾತಿನ ಚಪ್ಪರವನ್ನ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡೋದು ಸರಿಯೇ. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಸ್ಥಿರ ಮಾತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ: "ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಈಗ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಾಯ ಆಗೋದು ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಆರಾಮ ಮಾಡೋದು." ಪ್ರತಿ ವಾದವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲದೇ ನಿಮ್ಮ ಆರಾಮವನ್ನ ಕಾಪಾಡ್ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಇದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದೀವಿ
ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಾನು ಸೋಲ್ತಿದ್ದೀನಿ ಅನ್ನಿಸೋ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿ: ಇದನ್ನ ಓದ್ತಾ, ತನಗೆ ಏನಾಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಿರೋ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಸೋಲ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ತಾಯಿ ನೀವೇ.
ಈ ವಾರ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ ಆರಿಸ್ಕೊಂಡು ಅದನ್ನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಹಾಲುಣಿಸೋದು, ಒಂದು ಊಟ, ಅಥವಾ ನೀವು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಇಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬೇರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಮಗುವನ್ನ ಎತ್ಕೊಳ್ಳೋ ಒಂದು ಗಂಟೆ. ಅದು ಸಾಕು ಅಂತ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡೋದನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ.
ಹೆದರಿಸೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಬಂದಾಗ
ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಏನೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಹಠಾತ್ ಭಯದ ಇಲ್ಲ ಬೇಡವಾದ ಯೋಚನೆಗಳು ತಾಯಂದಿರು ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾ ಜಾಸ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಅಂಥ ಯೋಚನೆ ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಅದು ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ಇಷ್ಟ ಇದೆ ಅಂತಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ತಾಯಿ ಮಾಡಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯ ಇದೆ, ಇದನ್ನ ಬಹುತೇಕ ಯಾರೂ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಹಠಾತ್, ಬೇಡವಾದ, ಹೆದರಿಸೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಬರ್ತಾವೆ, ಮಗುವಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗೋ ಒಂದು ಚಿತ್ರ, ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿ ಬೀಳಿಸ್ತೀನೇನೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ, ಕರೆಯದೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಫಳ್ ಅಂತ ಹಾದುಹೋಗೋ ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಚಿತ್ರ. ಇದು ನಿಮಗೆ ಆಗಿದ್ರೆ, ನೀವು ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಭಯದಿಂದ, ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳ್ದೇ ಇದ್ದಿರಬಹುದು.
ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ. ಒಂದು ಭಯದ ಯೋಚನೆ ಬರೋದೂ, ಅದನ್ನ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆಪಡೋದೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ತಾಯಿ ಮಾಡಲ್ಲ. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ, ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರೂ ಮಗುವಿಗೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪೆಟ್ಟಾಗೋ ಬೇಡವಾದ ಯೋಚನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ರು, ಮತ್ತೆ ಈ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಮಾಡೋದಕ್ಕೂ ಯಾವ ಸಂಬಂಧಾನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಪಾಯ ಇದೆ ಅನ್ನೋದರ ಗುರುತಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನ ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಾಯ್ತಿದೆ ಅನ್ನೋದರ ಗುರುತು.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ
ಆ ಯೋಚನೆಗಳು ಭಯಂಕರ ಅನ್ನಿಸೋದೇ ಅವು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ. ಅದೇ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ: ಅವು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಹೆದರಿಸೋದು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋದ್ರಿಂದ, ನೀವು ಅಪಾಯ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಅಂಥ ಯೋಚನೆಯನ್ನ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ನಂಬಿಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹೇಳೋದ್ರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಮೌನ ಮತ್ತೆ ನಾಚಿಕೆ ಈ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಮಾಡ್ತಾವೆ; ಅವನ್ನ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳೋದು ಅವನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಾಡುತ್ತೆ.
ಈಗಲೇ ಸಹಾಯ ಕೇಳಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ
ಮಾಮೂಲಿ ಒಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟುಹೋಗ್ತಾವೆ. ಆದ್ರೆ ಆ ಯೋಚನೆಗಳು ಮೀರಿ ಹೋಗ್ತಿವೆ ಇಲ್ಲ ನಿಯಂತ್ರಿಸಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದ್ರೆ, ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದ್ರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ಗೊಂದಲ ಆದ್ರೆ, ಇಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲ ಸುತ್ತ ಇರೋವ್ರಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗೋ ಥರ ನೀವೇ ನೀವಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ಅದೇ ಅದೇ ದಿನ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್ಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಾದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣ. ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಹೆದರಿಸಕ್ಕಲ್ಲ. ಕೈಚಾಚಿ ಹಿಡಿಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ದಾರಿ ಇದೆ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿ ಅಂತ, ಮತ್ತೆ ಬೇಗ ಕೈಚಾಚೋದೇ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸ.
ಒಂದು ಹೆದರಿಸೋ ಯೋಚನೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ರೆ, ಒಬ್ಬ ಸುರಕ್ಷಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಸರಳ ಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳೋದನ್ನ ಯೋಚಿಸಿ. ಅದನ್ನ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. "ನನಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹೆದರಿಸೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಬರ್ತಾವೆ, ಅವು ನನಗೆ ಬೇಸರ ಮಾಡ್ತಾವೆ" ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಶುರು ಮಾಡಕ್ಕೆ ಸಾಕು.
ನೀವಿಬ್ರೂ ಗುಣ ಆಗ್ತಿದ್ದೀರಿ
ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸರಿ ಆಗ್ತಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಕಾಳಜಿ ಬೇಕು. ನೀವು ಮೊದಲಿನ ಹಂಗೇ ಪಟ್ಟಂತ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ನೀವು ಗುಣ ಆಗಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಗುಣ ಆಗೋಕೆ ಸಮಯ ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯ ಬೇಕು.
ಜಗತ್ತು ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರನ್ನ ಬೇಗ "ಮೊದಲಿನ ಹಂಗಾಗಿಬಿಡು" ಅಂತ ಅವಸರ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಹೆರಿಗೆ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಘಟನೆ, ಮತ್ತೆ ಗುಣ ಆಗೋದು ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಅಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಸರಿ ಆಗ್ತಿದೆ, ನಿಮ್ಮ ನಿದ್ದೆ ತುಂಡಾಗಿದೆ, ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಹಸಿಯಾಗಿವೆ, ಇದೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಆಗ್ತಿದೆ. ನೀವು ಮೊದಲಿನ ಹಂಗೇ ಪಟ್ಟಂತ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ; ನೀವು ಗುಣ ಆಗಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಗುಣ ಆಗೋಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು.
ಒಂದು ಗಾಯ ಗುಣ ಆಗ್ತಿರುವಾಗ ನೀವು ತೋರೋ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ತೋರಿ. ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳಿ: ಈ ಥರದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತೆ ಚಿಂತೆಯ ತೊಂದರೆ ಇರೋ ಹೊಸ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮತ್ತೆ ಕಾಳಜಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸುಧಾರಿಸ್ತಾರೆ. ಇದು ನೀವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕ್ಕೊಂಡಿರೋ ಬೇಸರ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಸರಿಯಾದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸರಿ ಆಗೋ ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಅಧ್ಯಾಯ, ಅದು ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇರಬಹುದು, ಇಲ್ಲ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಮನಸ್ಸನ್ನ ಶಾಂತ ಮಾಡೋ ಒಂದು ಥರದ ಔಷಧಿಯಿಂದ ಇರಬಹುದು.
ನಾನಾಗಲೇ ಸರಿಯಾಗಿಬಿಡಬೇಕು ಅಂತ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಡೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಗುಣ ಆಗಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಆ ಮಂಜು ಸರಿಯಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಯ್ತು.
ಮೀರಾ, ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಆರು ವಾರದ ನಂತರ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ
ಔಷಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮಾತು, ಸರಳವಾಗಿ. ಪ್ರತಿ ತಾಯಿಗೂ ಹೊಂದೋ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ ಅಂತ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಮತ್ತೆ ಹಾಲುಣಿಸೋದನ್ನ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಕೊಂಡು, ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಸರಿ ಅನ್ನೋದನ್ನ, ಅಥವಾ ಏನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಡಾಕ್ಟರ್ ನಿರ್ಧರಿಸ್ತಾರೆ. ಔಷಧಿ ಎಂದೂ ಒಂದೇ ಸಾಧನ ಅಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಎಂದೂ ಒತ್ತಾಯದ್ದಲ್ಲ. ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಹಾಯ, ಆರಾಮ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ಇವೆಲ್ಲ ಮುಖ್ಯ, ಆಗಾಗ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ. ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಇಷ್ಟೇ: ನಿಜವಾದ ಸಹಾಯ ಇದೆ, ಮತ್ತೆ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ.
ನೀವು ದಾಟಿ ಬಂದದ್ದನ್ನೇ ದಾಟಿ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯನ್ನ ನೀವು ಹೇಗೆ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀರಿ, ಒಂದು ರೀತಿ ಹೇಳಿ. ಒಂದು ಬಿಸಿ ಊಟ, ಆರಾಮ ಮಾಡೋ ಅನುಮತಿ, ಏನೂ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಒತ್ತಡ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ನಿಮಗೇ ಕೊಡಿ, ಒಂದು ಸಲ, ಇವತ್ತು.
ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಮತ್ತೆ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ
ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಮತ್ತೆ ಇದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇದೆ. ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ಸೋಲಿನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಬರೀ ವಿರುದ್ಧ, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನ ಮಾಡಕ್ಕೆ ನೀವು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಪದಗಳನ್ನ ಹುಡುಕಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಈ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ನೀವು ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯ ತಗೊಳ್ಳೋದಾದ್ರೆ, ಅದು ಇದಾಗಿರಲಿ: ನಿಮಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿರೋದು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇದು ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ. ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ನೀವು ತಾಯಿ ಆಗಿ ಸೋತಿದ್ದೀರಾ ಅನ್ನೋದರ ಗುರುತಲ್ಲ. ಅದು ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತಿದ್ದೀರಾ ಅನ್ನೋದರ ಗುರುತು, ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೇ ತಾಯಿ ಮಾಡೋದೂ ಅದನ್ನೇ.
ಮತ್ತೆ ನೀವು ಒಬ್ರೇ ಸರಿಯಾದ ಪದಗಳನ್ನ ಹುಡುಕಬೇಕಿಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲ ನರ್ಸ್ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಗುಚ್ಛವನ್ನ ಬಳಸಿ, ಹೆರಿಗೆ ಆದ ಮೇಲೆ ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಆ ಚಿಕ್ಕ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಆ ಬೇಸರ ಮಾಮೂಲಿ ಬೇಸರಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ನೋಡೋದೂ, ಸರಿಯಾದ ಸಹಾಯ ಶುರು ಮಾಡೋದೂ ಸುಲಭ ಆಗುತ್ತೆ. ನೀವು ಬರೀ ಬಂದು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ರೆ ಸಾಕು.
ನೀವು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು? ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ, ಒಬ್ಬ ಹೆತ್ತವರು, ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ, ತೀರ್ಪು ಕೊಡದೇ ಇರೋ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಇಲ್ಲ ಗೆಳತಿ, ನಿಮ್ಮ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್, ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ರೋಗ ತಜ್ಞರು, ಇಲ್ಲ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರು. ಯಾವ ಬಾಗಿಲಾದ್ರೂ ಒಳ್ಳೇ ಬಾಗಿಲೇ. ನೀವು ಮೊದಲು ಹೇಳೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಇದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡೋ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ; ಅವರು ಬರೀ ನಿಮಗೆ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸಾಕು.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ
ಆ ಸರಳ, ಒಪ್ಪ ಮಾಡದ ಮಾತನ್ನ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳೋದು ಸಹಾಯ ಆಗಬಹುದು: "ಮಗು ಆದ ಮೇಲಿಂದ ನಾನು ನಾನಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ, ಯಾರ ಜೊತೆಗಾದ್ರೂ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು." ಆ ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಕ್ಕೆ ಸಾಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಂದಾದ್ರೂ ಅದು ತುರ್ತು ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ಇಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ಅಪಾಯಿಂಟ್ಮೆಂಟ್ಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಡಿ, ಅದೇ ದಿನ ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್ಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.
ಇವತ್ತು ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಇರೋ ತಾಯಿ ಅದನ್ನ ದಾಟಿ ಬರಬಹುದು, ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಸಹಾಯ ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಾನಾಗೇ ಅನ್ನಿಸ್ಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಈ ವಾರ ನೀವು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು ಅನ್ನೋ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನ, ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನ ಆರಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಸುಲಭ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಬರ್ಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಎಲ್ಲಾನೂ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ನೀವು ಬರೀ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡೋದೇ ಸಾಕು.
ಈ ಮಾಹಿತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ
ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಗುರುತಿಸಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ರೋಗನಿರ್ಣಯವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಜ್ಞರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ.